Nasreddin Hoca pazarda dolaşırken, bir
papağanın on iki altına satıldığını görünce şaşıp
kalarak yanındakilere sormuş:
- “Bu kuş neden bu kadar para ediyor ?”
- “Bu papağandır” demişler, “konuşur.”
Hoca doğru evine gitmiş. Hindisini koltuğunun
altına alıp pazara getirmiş.
- “Kaça hindi ?” diye sormuşlar.
- “On beş altın” demiş Hoca.
- “Bir hindi on beş altın eder mi ?” demişler.
- “Görmüyor musunuz !” demiş Hoca; “yumruk
kadar papağanı on iki altına satıyorlar.”
- “Onun marifeti var, insan gibi konuşur. Ya
seninki ne yapar ?” diye sormuşlar.
- “O düşünmeden konuşur” demiş Hoca ; “Bu
da insanlar gibi düşünür.”
Öğüt: Düşünmeden konuşanın, kendisine ve
diğer insanlara pek yararı olmadığı gibi, büyük
zararları da olabilir. Konuşabilmek insanlara verilmiş
büyük bir lütuftur.
Düşünerek, idrak ederek konuşabilmek ise çok
daha büyük bir lütuftur. Olgun insanlar iyi
düşünürler, faydalı konuşurlar.